GERT’S BLOG ■ Memories

Geschiedenis was absoluut mijn favoriete vak op het VWO. Ik werd al op vroege leeftijd gegrepen door alles wat er zich voor mijn geboorte heeft afgespeeld. Van de prehistorische tijd in Nederland tot aan die ‘spannende’ verhalen uit de Tweede Wereldoorlog opgetekend door wijlen mijn grootmoeder. De doorgegeven verhalen werden natuurlijk aangescherpt door een spannende vertelstem van m’n oma of een de grapjes die de geschiedenisleraar, Dhr. Beuze, er aan gaf.Door: Gert Waterink

De spannende, leuke verhalen werden later tijdens de toetsen en examens momenten waaruit iets geleerd kon worden. Letterlijk en figuurlijk werden bestudeerde gebeurtenissen ook ‘leermomenten’ waar in een veel breder en groter samenlevingsperspectief naar gekeken kon worden. Bij grote gebeurtenissen op het politieke wereldtoneel wordt geschiedenis dan een soort ‘elitaire leraar’ die ‘ons’ probeert aan te geven hoe we in de toekomst moeten handelen.

Maar geschiedenis kan ook gewoon iets heel banaals en simpels zijn. Vooral voor wat betreft het songfestival is het soms ook heel leuk om alle negatieve en positieve herinneringen eens niet door een soortement van ‘APK-Keuring’ te halen. Zonder een keuringsrapport kun je mooie herinneringen ook gewoon koesteren.

Neem nu bijvoorbeeld het Songfestival van 1994 in Dublin, Ierland. Ik weet nog goed dat ik dat festival niet in z’n geheel mocht afkijken. Ik mocht alle liedjes zien van paps en mams. Maar daarna moest ik naar bed, omdat ik de volgende zondag al om 8:00 uur uit bed moest voor een ander, veel minder interessant festival: de kerk. En er was bezoek, dus dat werd sowieso lastiger voor nieuwsgierige Gert.

Ik trok me er weinig van aan, want ik ging gewoon stiekem op de trap de puntentelling volgen. Met m’n oor tegen de deur probeerde ik door het gekrakeel van de visite nog iets mee te krijgen van de punten. Helaas verlies je dan een beetje perspectief en denk je bij “Netherlands 4 points!” en een heleboel gejuich dat Nederland het songfestival had gewonnen. Groot was dan de teleurstelling dat Nederland bijna laatste was geworden.

Dat verschrikkelijke moment betekende voor mij, dat ik het festival het volgende jaar in detail zou gaan kijken. Dan maar harder mekkeren om het festival in z’n geheel te mogen zien!

Een andere songfestivalherinnering is toch wel de gehele aanloop naar het festival van 1998 in Birmingham, Verenigd Koninkrijk. Sinds dik een jaar hadden we een computer met waanzinnig snelle Pentium processor en dito 28K8 modem met internet. Ik ontdekte met Altavista (pre-Google) de eerste websites die in het teken van het songfestival stonden. Inclusief inter polls! Man man, wat was het dan ook mooi om Nederland in die polls constant in de TOP 3 te zien.

Het Nationaal Songfestival van 1998 was ook zo’n uniek moment, waarbij ‘mijn’ liedje goddank gewonnen had. Ik heb het liedje de week daarna opgenomen op m’n oude ‘My First Sony’ apparaatje en heb het nummer als een heuse autist misschien wel 10X per dag beluisterd. Ik was zo overtuigd van een goede score. Ja, en als je dan ook daadwerkelijk 4e wordt met 150 punten, dan ga je nog tot aan de zomervakantie aan het Gardameer krantenartikelen verzamelen over dat festival.

Kortom, terugkijken is toch hartstikke leuk? In sommige kringen wordt er wel eens moeilijk gedaan over de geschiedenis van het songfestival. En vooral in het calvinistische Nederland moeten we vooral vooruitkijken. Neuzen weer één kant op! Richting de toekomst! Want we moeten scoren en veel punten halen.

Ergens ben ik het daarmee eens. De 2e plaats van The Common Linnets in 2014 voeg ik toe aan mijn mooiste songfestivalherinneringen. En wat heeft Nederland ook een boel kunnen leren van dat optreden. We gingen, net als destijds in 1993 met Paul de Leeuw, weer anders tegen het songfestival aan kijken. En zo herhaalt de geschiedenis zich ook weer. We vergezellen grootste momenten, uit en buiten het songfestival, met onze persoonlijke, soms ietwat melancholisch aandoende, ervaringen. Af en toe mag je daar best even bij stil staan.

En als je dan zegt “Dat is van ver voor mijn tijd”, probeer juist dan even wat dieper te spitten in de historie van het songfestival. Soms is het lastig om er even doorheen te spitten. Zwart-wit TV en brave songfestivalliedjes; wie wil dat nou nog zien? Bedenk dan dat de geschiedenis zich vaker herhaalt dan je denkt. En zo zie je maar, zelfs de simpelste songfestivalherinnering blijkt dan weer veel allesomvattender te zijn.

Welke songfestivalherinneringen zijn jou bijgebleven? En wat speelde er op dat moment in jouw leven? Welke ogenschijnlijk rare en nutteloze details kun jij je nog voor de geest halen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s