CD-RECENSIE ■ O’G3NE – ‘We Got This’

cd-recensiesPresenteert omroep AVROTROS deze week een vrolijk, up-tempo poplied? Of gaan de drie dames van O’G3NE een puur, downtempo soulnummer vertolken in Kiev? Geruchten gaan dat dit laatste het geval zal zijn. En ook de groep heeft al laten doorschemeren dat ze “een verhaal willen vertellen”. Misschien wil dat iets beter lukken met een rustig nummer? Een pop anthem in de sfeer van Katrina & The Waves? ■ Door: Gert Waterink ■

Aan de prachtige harmonieën en vocale perfectie van deze ‘meidengroep’ zal het in elk geval niet liggen. Dat is het handelsmerk van O’G3NE. Niet vaak op het songfestival wordt hier een punt van gemaakt. Uiteindelijk gaat het om het complete audiovisuele plaatje waar ook andere elementen de doorslag moeten geven voor een lekker resultaat. Denk aan zaken als staging, camera-regie, kleding en belichting. Toch denk ik dat juist dat “driestemmige stemgeluid” het meest opvallende element zou kunnen zijn in Kiev; dit zou zomaar eens voor de meeste cohesie kunnen gaan zorgen, of het nou een ballad of uptempo-nummer betreft. Denk een beetje in de trant van Il Volo, de drie met brons gelauwerde Italiaanse ‘popera’-heren van het Songfestival van 2015.

albumhoes-og3ne-we-got-thisOp de debuutplaat ‘We Got This’ wilden de Britse producers/mixers Dan Goudie en Ash Milton (ze werken nu vooral onder hun producers-alias ‘Aerials’) natuurlijk de vocale kwaliteiten van de groep benadrukken. En dat is de twee Britse mixers, die al samengewerkt hebben met VIXX, Lily Allen, de Spaanse meidengroep Sweet California, KT Tunstall en Depeche Mode, uitstekend gelukt. Alle 9 tracks worden naar een hoger plan getild door de geroemde meerstemmigheid en vocale harmonieën en daarbij is geen enkel muzikaal genre een probleem voor Lisa, Amy & Shelley. De liedjes zijn eigentijds afgemixt, zijn in instrumentaal opzicht misschien wat behoudend, maar zeker niet minder effectief.

Composities onder de loep
Maar, net als op het songfestival, draait het uiteindelijk om de melodielijnen en composities. Rick Vol –de ‘vader van’ de drie jonge vrouwen– en Rory de Kievit, verdienen hierbij de meeste aandacht. 6 van de 9 liedjes komen uit de schrijverskoker van deze heren. Rory de Kievit, die als gitarist en arrangeur vooral betrokken was bij de hiphop-formatie Mr Probz en de gelegenheidsformatie Ladies Of Soul (met Trijntje Oosterhuis, ESF 2015), stond o.a. in voor ‘Satellite’ en ‘All Over Again’. Het laatste liedje is heel puur en klein gehouden en doet in de verte denken aan Re-union (ESF 2004), al doet het vocale geweld van O’G3NE zoveel meer met zo’n verstild liedje. ‘Satellite’ is een echt R&B mid-tempo popnummer. Maar de stijl van Mr Probz hoor je misschien nog het meest terug in ‘Outta My Head’, ook al is dit niet het sterkste nummer. Ricardo Burgrust, geen onbekende in muzikale kringen rond Gers Pardoel, werkte mee aan dat laatste nummer.

De ‘vader-van’? Of veel meer dan dat?
og3ne-blackToch komen de lekkerste nummers van de hand van Rick Vol. Dat stempel ‘vader-van’ moet maar eens van z’n lijf getrokken worden, want sinds de overwinning van O’G3NE in The Voice 2014 heeft hij megasprongen gemaakt in het componisten-vak. ‘What You Do’ is ongetwijfeld de meest sprankelende up-tempo track. De vocale speelsheid van het drietal is hier goed aanwezig. De meest complexe modulaties en vocale capriolen komen juist in deze up-tempo setting zeer lekker tot z’n recht. En ook de instrumentatie draagt daaraan bij (hoor ik een gesampelde ‘houten xylofoon’?). Ergens hoor je zelfs een beetje Lena Meyer-Landrut (Duitsland, ESF 2010). Ook ‘Wait A Minute’ hakt er lekker in, met een lekkere R&B beat dat het midden houdt tussen Serebro (Rusland, ESF 2007) en Janelle Monáe. Rick Vol’s popballad ‘Hold Me Tight’, met hier en daar wat Pussycat Dolls-timbre, laat je dan weer even neerdalen op jouw loungebank. Speel tussendoor ook even ‘Magic’ af, het door Vol geschreven finale-liedje van The Voice 2014. Het liedje staat niet op het album, maar zou niet misstaan in de track listing.

Internationaal product
Naast Rick Vol en Rory de Kievit hebben nog andere internationale tekstschrijvers en componisten meegewerkt aan ‘We Got This’. Zo is ‘Loved You First’, met overduidelijke Scandinavische pop-sound, geschreven door Aerials en Harry Brooks. Het doet wat denken aan ‘Running Scared’ (Azerbeidzjan, ESF 2011). Aan ‘Cross Faded’ heeft Nikki Flores meegeschreven, de huiscomponist van Måns Zelmerlöw. Maar dit en ‘Take The Money And Run’ (Tebeh Ottoh, producer Pixie Lott) zijn niet de meest verfijnde en memorabele nummers.

og3ne-compilationNa het vermelden van deze laatste, wat mindere liedjes, valt ook op dat O’G3NE’s debuutalbum wat minder een harmonieus geheel is dan O’G3NE zelf. Het is toch een verzameling van up-tempo en down-tempo nummers die onderling, vooral in tekstueel en instrumentaal opzicht, niet zoveel met elkaar van doen hebben. Dat is jammer. Het zou een aanwinst zijn als het aankomende tweede album van deze zangparels in thematisch en verhaaltechnisch opzicht wat meer een eigen geluid en rode draad gaat krijgen en wat minder vergeleken kan worden met al gevestigde namen in de popmuziek.

Toch is dit debuutalbum zeer solide dankzij de unieke vocale inbreng van Lisa, Amy & Shelley en door de gevarieerde, degelijk geschreven, op zichzelf staande popnummers. En op het songfestival draait het uiteindelijk om maar 1 liedje, niet een heel album. Komende vrijdag weten we welke muzikale richting O’G3NE gaat inslaan richting Kiev.
4-stars

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s