1E OORDEEL 2017 ● O’G3NE met ‘LIGHTS AND SHADOWS’

We gaan de previews op Songfestivalwerk anders vormgeven! Vanaf nu worden er per Oordeel vier landen beoordeeld op twee specifieke punten: Het Lied én Het Staging Potentieel. Vier landen die qua genre ook nog eens relatief dicht bij elkaar liggen, worden zo steviger en krachtiger beoordeeld. Dus nog voordat de inzending in mei tijdens de repetities startklaar zijn gemaakt, weet jij al welke landen straks in Kiev tijdens het 62e Eurovisie Songfestival goed gaan scoren. We trappen de rubriek af met een uitgebreider oordeel over Nederland!

 

HET LIED
Bij mijn allereerste luisterbeurt was ik mild enthousiast, al is dat bijna altijd mijn eerste reactie. Rob Stenders van NPO Radio 2 had het liedje voorafgaand aan de onthulling al een keertje gehoord en draaide prompt het nummer ‘Walking On Sunshine’ van Katrina & The Waves (ESF 1997). Achteraf gezien vind ik die vergelijkingen ietwat overdreven, maar ‘Lights And Shadows’ heeft wel degelijk een een ingebakken 1980’s/1990’s sound.

In elk geval is ‘Lights And Shadows’ een heel sympathieke, uplifting pop anthem, en daarmee onderscheidt het zich redelijk van alle andere 42 (41?) inzendingen op dit 62e songfestival. Wil je vergelijkingen maken dan zou je inderdaad Katrina And The Waves kunnen aanhalen. Ook hoor je de themesong van de TV-film ‘Bridesmaids’ (1989) een beetje terug. Destijds ingezongen door de dames van Wilson Phillips. En naar het einde toe zit er wel degelijk een stevige climax/knal in het lied, dat niet onder hoeft te doen voor The Olsen Brothers (ESF 2000).

Toch is ‘Lights And Shadows’ zeker niet het beste liedje van editie 2017. Daarvoor leunt het iets teveel op vergane glorie. Het unieke, artistiek relevante repertoire, waar ‘we’ zo aan gewend zijn geraakt met ‘Birds’, ‘Calm After The Storm’ en ‘Slow Down’, laten we zo een beetje achter ons. Het lied is veel meer rechttoe-rechtaan pop, dan dat het een uniek subgenre is, zoals symphonic rock/lounge (‘Birds’) of neo-country/americana (‘Calm After The Storm’).

Het grote probleem van het door Rory de Kievit en Rick Vol gecomponeerde lied, is dat het net wat teveel moet leunen op de indrukwekkende vocalen van O’G3NE. Daardoor bouwt het lied weliswaar op naar iets spannends, maar wordt een bridge of modulatie te abrupt afgebroken om de stemmen voorrang te geven. Mijns inziens is dat jammer en doet dat juist afbreuk aan de spanning, die dan niet wordt ingelost door tevredenheid of een goed gevoel.

En dat heeft ook weer invloed op de basismelodie. Probeer ‘Lights And Shadows’ na een eerste keer eens te neuriën en je zult ontdekken dat dat veel lastiger is dan met bijvoorbeeld enkele andere deelnemende liedjes, zoals ‘Verona’ (Estland), ‘I Can’t Go On’ (Zweden), ‘Occidentali’s Karma’ (Italië) en ‘Running On Air’ (Oostenrijk).

Tot slot kun je zeggen dat de studiomix weliswaar een lekkere 1990’s sound heeft, maar misschien zorgt dat ook voor een gedateerde sound die niet iedereen bij een eerste luisterbeurt apprecieert. Ik had het wat beter gevonden als, met name richting de climax, gebruik gemaakt werd van een orkest met strijkers. Overigens, Rory de Kievit laat wél een heerlijke elektrisch gitaarsolo horen. Drie sterren voor de studioversie van ‘Lights And Shadows’

 

 

STAGING POTENTIEEL & OVERIGE ELEMENTEN
Maar zoals de meeste wedders en fans weten, is het Eurovisie Songfestival veel meer dan een liedjesfestival. Het is nu bij uitstek een ‘performance show’ geworden, waar de nadruk ook heel erg ligt op zaken als staging, bühne-ervaring, choreografie, camera-regie, vocalen en charisma. Nederland heeft de afgelopen jaren bewezen dat het deze componenten van het audiovisuele eindproduct serieus neemt. En ook al neemt de Hilversumse regisseur Rolf Meter nu het stokje over van Hans Pannecoucke, dat hoeft geenszins nadelig uit te pakken.

Rolf Meter heeft alleen een iets andere regie-loopbaan doorgemaakt, waarbij hij zich vooral ging toeleggen op het regisseren van TV-producties (Gouden Televizierring Gala, Sterren Dansen Op Het IJs, Doet Ie ’t Of Doet Ie ’t Niet, Idols Germany), terwijl Hans Pannecoucke meer faam in het buitenland heeft gemaakt met grote concertreeksen.

Kijkend naar de officiële videoclip en de eerste beschikbare live optredens van O’G3NE (RTL Late Night, Carlo’s TV Café), dan worden er al wat tipjes van de sluier opgelicht. Waarschijnlijk zal Rolf Meter een regieplan opstellen waarbij er, net als met de Common Linnets, voor langzame zooms op de artiesten gekozen gaat worden. Niet als zijnde ‘one shots’, maar genomen vanuit verschillende, zijwaartse camerastandpunten (zie foto).

Daarbij valt ook het lichtplan op, waarbij de regie vooral heeft gekozen voor donkerblauwe belichting, ook voor wat betreft de spotlights op de dames. Dit zorgt voor een stukje intimiteit. De fellere belichting komt vooral van de witte tekstprojecties op zowel de achtergrond als op de dames. Dat zou, mits goed uitgevoerd in Kiev, wel degelijk tot iets moois kunnen leiden. Het is te hopen dat richting de climax Rolf Meter dan voor een stevige ‘lichtknal’ gaat zorgen. Nee, staging potentieel wordt bij de Nederlandse inzending tot dusver, kijkend met een schuin oog naar de standen bij de wedkantoren, behoorlijk onderschat.

En wellicht worden de singing sisters van O’G3NE, Lisa, Amy & Shelley, ook onderschat. Want wat als een paal boven water staat, zijn de vocale capaciteiten van O’G3NE. De dames hebben in Nederland een stevige schare fans opgebouwd. Ik wilde er eerst niet aan, maar ben nu ook om. De vocale kracht kan weleens hét succesvolste element zijn van deze Nederlandse inzending.

Net als de heren van Il Volo (Italië 2015, 3e plaats), weten ook de vrouwen van O’G3NE een middelmatig tot goed, maar niet zo’n hitgvoelig liedje, naar een hoger plan te tillen. Op het vlak van staging hoeft er geeneens zoveel gedaan te worden als het vocale geweld in positief opzicht indruk maakt. Dit is vaker gebeurd op het Eurovisie Songfestival. Denk even terug aan Rona Nishliu (Albanië 2012, 5e plaats), Zlata Ognevich (Oekraïne 2013, 3e plaats), Ruth Lorenzo (Spanje 2014, 10e plaats) en Michał Szpak (Polen 2016, 8e plaats). Allemaal voorbeelden waarbij de zangstem absoluut van doorslaggevend belang was.

Voeg daaraan toe een fotogeniek en charismatisch drietal, dat nu al de camera’s perfect weet te pakken tijdens live-optredens, een lied dat een opmerkelijk verhaal met zich meedraagt, dus goodwill kan zaaien in heel Europa bij mensen wiens vrienden en families aan een ernstige ziekte lijden, en je hebt een recept voor succes. Wederom een succes dat ‘men’ alweer niet ziet aankomen? Vier sterren en een halfje!

 

 

 

GEMIDDELDE RATING (TOTAALPLAATJE):

Advertenties

4 reacties op “1E OORDEEL 2017 ● O’G3NE met ‘LIGHTS AND SHADOWS’

  1. Persoonlijk hoop ik op een staging waarin de meisjes naar voren worden gebracht als “engeltjes”, dwz niet letterlijk maar in beeld gebracht als onschuldig, jong, met opmerkelijke stemmen…bijna engelachtig mooi!

    Als ik mij niet vergis, hebben de meiden van ogene bij hun presentatie van het nummer laten weten dat zwart en donker fase 1 is, en dat ze naar iets toe willen werken…naar licht misschien?? Staan er straks misschien 3 engeltjes te zingen op het podium?

  2. Pingback: GERT’S BLOG ■ Staging tips voor #TeamOG3NE |

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s