ONTBIJT-TERUGBLIK ■ Eerste repetities 2e Halve Finale

Gisteren zijn alle eerste repetities van de tweede halve finale afgerond. Wat zijn de stijgers? Welke landen zijn de dalers? En welke landen zijn degelijk op weg naar een bepaald resultaat zonder al teveel verrassingen en wijzigingen? Neem de notities even rustig door, onder het genot van een lekker ontbijtje natuurlijk. ■ Door: Gert Waterink


ZOALS VERWACHT

01. NEDERLAND: Het is goed te zien dat de Nederlandse delegatie het verhaal achter het lied ‘Lights And Shadows’ wil uitbeelden. En dat lukt. Allereerst op het vlak van LED-visuals. Op de LED-wall zien we achtereenvolgens een gestalte die verdwijnt in de duisternis, en ook in elkaar gevouwen handen. Tijdens de climax van het lied veranderen de kaarslichtjes op de LED-vloer in een gestalte van een moeder (of engel?), en dat allemaal in een warme gouden kleur. Enkele zinnen uit de lyrics worden ook op de LED-muur zichtbaar gemaakt, zoals “Cry No More”. Het is niet alleen maar mooi, of smaakvol, maar maakt ook echt deel uit van het verhaal/de choreografie en de daaraan gekoppelde oprechte emoties. En ik zeg het niet gauw, maar is dit dan de eerste inzending op het songfestival die, hoe raar het ook mag klinken, op een gevoelige manier refereert aan de dood? Aanvankelijk was ik een beetje bang dat er echt familiefoto’s gebruikt zouden worden. Een goed idee, mits het niet al te pontificaal uitgebeeld zou worden. Maar wat we nu gezien hebben, is zoveel beter…en zachter. Het is mij nu ook duidelijk geworden, dat de act echt goed is doorbesproken is met de moeder van Lisa, Amy en Shelley. De familiefoto’s dienden daarbij als inspiratie.
Genoeg over de visuals en belichting, want een andere USP van deze inzending zijn de vocale harmonieën van O’G3NE. Er wordt vaak tussen neus en lippen door over de repeterende artiesten gezegd dat “ze goed bij stem waren” of dat “het niet zuiver was”. In deze halve finale kan alleen niemand tippen aan de zang én de harmonieën van de drie jonge zangeressen. Dat is niet alleen een feitelijke constatering, maar vooral ook een ‘voting magnet’ voor jury’s én televoters. Ik denk dat ‘Lights And Shadows’ met deze staging bij nader inzien toegankelijker is voor (Oost-)Europese televoters dan bijvoorbeeld ‘Birds’ en ‘Slow Down’. Deze inzending heeft een stuwende power die Douwe Bob en Anouk niet over konden brengen.
Voeg daaraan toe zeer smaakvol ‘harmonieus’ camerawerk (inderdaad, veel mooie zijwaartse shots, zodat de dames in veel mooie harmonieuze lijnen gefilmd worden, maar ook intieme close-ups, en een ‘tegen-elkaar-zingen-momentje’), slimme choreografische bewegingen, die de harmonie benadrukken, en dan blijft dit nog beter opvallen. In de betting odds doet Nederland het ongeveer net zo goed als vorig jaar. Maar ik denk de inzending van dit jaar wat meer kans heeft om tussen de 5e en 8e plaats in de finale te komen dan destijds Douwe Bob. En een nog gekker resultaat sluit ik niet uit. Misschien heb ik het straks allemaal verkeerd hoor, en is de TOP 3 in deze halve finale echt te hoog gegrepen. We gaan het zien.
02. ROEMENIË: Waar Nederland in eerste instantie een appeal lijkt te maken op de jury’s, doet Roemenië dat met de televoters. Dit is 3 minuten oprechte vrolijkheid. En alles wordt uit de kast gehaald, inclusief ‘kanonnen’, om dit een ongedwongen feestpartij te maken. De fel gekleurde achtergrondvisuals, met alweer kanonnen (die confetti spuiten), zouden er op kunnen duiden dat we later deze week een confetti-regen kunnen krijgen? De chemie van het duo Alex & Illinca spat van het scherm af. Gaat dit met Nederland (en Bulgarije en Estland) vechten om de hoofdprijs in deze halve finale?
03. BULGARIJE: Heel af en toe vraag ik me af of staging directors niet per ongeluk aan het ‘overstagen’ zijn. Dat alle concepten een beetje teveel worden doorgedacht. Sacha-Jean Baptiste werkt ook voor Bulgarije, maar deze gevoelige ballad wordt wel heel erg donker uitgevoerd. Een beetje wit (op de LED’s van de plafondstellage), maar vooral veel zwart. En Kristian Kostov lijkt ook nog eens te ‘vallen’ in een soortement van ronddraaiend gat. Op het scherm worden er ook nog cartoon-achtige foefjes aan toegevoegd, zoals vorig jaar ook gedaan werd met Italië. Feit blijft nog steeds dat het een zeer gevoelige ballade is die best laat op gang komt.
04. HONGARIJE: Momenteel heb ik Hongarije door naar de finale. In wezen is dit een ‘facsimile’ van de Hongaarse Nationale Finale ‘A Dal’. Deze inzending gaat jurypunten krijgen zuiver vanwege het feit dat het lied erg uniek en eigenzinnig is. Maar het probleem vind ik toch een beetje Joci Pápai zélf. Hij heeft niet de meest warme uitstraling, en ook tijdens A Dal vond ik hem af en toe wat zenuwachtig. Dit moet zelfverzekerd uitgevoerd worden. Want het is geen sinecure om verschillende zangstijlen af te wisselen.
05. DENEMARKEN: Er wordt nogal lyrisch gedaan over de Deense inzending. Zo worden er te pas en te onpas vergelijkingen gemaakt met Dami-Im, de Australische runner-up. Ik kan er maar eventjes in meekomen. Want ook al ‘belten’ beide zangeressen hun strottenhoofd naar de filistijnen, Anja Nissen blijft echt te lang hangen in die hoge registers. Waardoor het één hoop ‘belting’ wordt. Dat bouwt Nederland beter op. Verder wordt hier gewoon over gekopieerd van Dansk Melodi Grand Prix naar het Eurovisie-podium. Wederom veel goudgele spots. En ook nu begint Anja te zingen met haar rug naar het publiek toe. De ‘vuurwerk-regen’ voegt wel wat toe, maar deze inzending mist gewoon een spannende opbouw én een stukje storytelling. Bij Nederland voel je de emotie, bij Dami-Im ook, bij Anja Nissen veel minder.
06. KROATIË: Oowh mijn God, De Toppers zijn van stal gehaald alsmede een vers pluksel van Bojana’s (Servië 2015). Dit is erg over-the-top, vooral wat betreft het in beeld brengen van twee verschillende Jacques Houdek’s: Een opera-versie en een meer R&B-georiënteerde Jacques. Dit is behoorlijk heftig werk voor de cameramensen. Ook is het één groot Alice In Wonderland op de LED-visuals. De zonnebloemen zorgen voor veel kleur. Toch denk ik dat dit door kan glippen naar de finale. Op eenzelfde manier als destijds Bojana dat deed.
07. WIT-RUSLAND: Ik gun het de Wit-Russen deze keer. Ook voor dit duo worden props uit de kast gehaald. Arciom Lukjanienka en Ksienija Žuk (Naviband) staan op een soort wolkbootje uit de film ‘Baron van Münchhausen’. Maar alles wordt wel erg stijlvol donkerblauw en wit gehouden, met mooie backdrops van Russische, sprookjesachtige, kubistische architectuur? Het lied blijft nog steeds een beetje de zwakkere schakel, maar aan de chemie ligt het niet.
08. SAN MARINO: Wat moet ik hier nou toch over schrijven. Geen finale, dat is één ding dat zeker is. Ach, wat een kinderachtig optreden is dit zeg. Valentina moet een huisvrouw voorstellen die gaat stappen ergens in Groningen? Vandaar die lelijke schoudertas?

STIJGERS

01. ESTLAND: Ik denk dat Estland de grote stijger is van deze repetities. Niet zozeer omdat we niet weten hoe ook deze act eruit zal zien. Maar vooral omdat Laura veel beter bij stem is. Ze draagt een mooiere, lichtere jurk, die haar veel makkelijker laat voortbewegen dan al die grote Miss Universe gowns die ze droeg in Eesti Laul. Ze is meer op haar gemak en vocaal komt het er ook allemaal beter uit. Koit moet nog wel aan de choreografie werken. Smaakvol camerawerk op z’n Pannecoucke’s beelden deze uit elkaar gedreven oud geliefdes goed uit. Ook wordt er mooi afgewisseld tussen de pixel-gezichten op de LED’s en de gezichten van Koit en Laura. Concurrent voor Nederland en Roemenië.
02. OOSTENRIJK: Maar wacht even, ook de Oostenrijkers weten hoe je een verduveld vrolijk liedje in een mooie staging weet te verpakken. Vooraf had ik dit als 8e door naar de finale. Nu denk ik dat dit de TOP 5 in de finale kan halen. Nathan Trent is de ‘Douwe Bob’ van dit jaar en barst van de charisma. Hij is helemaal in z’n sas op de disco-maan (erg mooie prop overigens). Nathan pakt de camera’s ook erg goed. Ook heeft hij passende witte kleding aan, die goed afsteekt tegen de soms zuurstokroze achtergrondverlichting.
03. MALTA: Malta is een andere stijger tijdens de eerste set repetities van de tweede halve finale. Claudia Faniello, die overigens sprekend lijkt op zijn broer Fabrizio (ESF 2001, ESF 2006), wordt bijgestaan door levensgrote gestaltes van haarzelf. Van benen tot bijna haar borsten, en dat is voor sommigen een beetje teveel van het goede. Maar ze zingt spot-on, uitermate zuiver dus. En het klassieke, degelijke camerawerk zou dit de finale in kunnen helpen (Estland 2013?). Overigens hebben veel landen dit jaar projecties van gezichten van deelnemers op de LED-schermen.
04. NOORWEGEN: De ‘Daft Punk’ van Noorwegen hebben de staging overgenomen van Norsk Melodi Grand Prix, maar in Kiev zit er meer afwisseling in de belichting in visuals. Het is nu niet meer alleen roze. De toetsenist heeft nu een andere helm met verlichting, om nog wat meer vergelijkingsmateriaal met Daft Punk te geven. Vocaal is dit in orde. Het geheel is nog steeds wat statisch, maar jury’s zouden deze meer hedendaagse synthpopmuziek over de streep kunnen trekken. Al blijft het kantje boord.
05. IERLAND: Ik snap de beslissingen van regisseur Nicoline Refsing niet heel goed. Het totaalplaatje van Ierland wordt vergezeld van mooie kustlijnen op de LED-wall in wit en stemmend rood. De luchtballon doet daar alleen een beetje afbreuk aan (Harry Potter?). Het lijkt een beetje alsof dit een Junior-Eurovisie-inzending wordt. En gek genoeg had ik dat gevoel ook met Bulgarije. Toch denk ik dat Ierland een kansje maakt op een finaleplek. Het lied is eigentijds genoeg, heeft een wat sympathiekere opbouw dan Denemarken en mondt uit in een stevige climax. Hopelijk wordt dat bij de 2e repetities ook doorgevoerd in de belichting.

DALERS

01. V.J.R. MACEDONIË: ‘Dance Alone’ is een lekker radionummer, maar in choreografisch opzicht was het niet zo verstandig om de titel zo letterlijk in de praktijk te brengen. Wat opvalt hier is dat creative director Ambra Succi vooral danschoreografe is. En haar pompende bewegingen met haar onderlichaam geven de act wat goedkoops. Dat verdiende een veel strakkere act. Ook vlak na Oostenrijk gaat Macedonië, met overigens één van de betere Macedonische bijdragen in jaren, het alsnog lastig krijgen.
02. ZWITSERLAND: Het is Pasen bij Timebelle. Ik vind geel een mooie kleur, alleen is dit wel…erg ‘geel’. Van haar jurk (van tule?), tot het spiraaltrappetje, en van de belichting tot de LED-visuals. Geel is het….nieuwe zwart bij Zwitserland. Het valt op, maar feit blijft dat ‘Apollo’ niet zo beklijft als bijvoorbeeld ‘Lights And Shadows’. Ook zou ik wat meer close-ups toevoegen in het regieplan.
03. LITOUWEN: Eigenzinnig lied, maar dit wordt zowaar nog agressiever gebracht op het podium dan tijdens de nationale finale. De leadzangeres van Fusedmarc zit echt wat tevel te yellen. Vooraf vond ik dit een wat ‘groffere’ versie van Aminata (ESF 2015), maar nu mist het ook charme. Enig positieve vind ik de LED-visuals van vuurwerk en slijpspetters.
04. ISRAËL: Een leuke danschoreografie van Imri met zijn dansers leuken de laatste inzending van deze halve finale op. Maar het is helaas geen Nadav Gudej (ESF 2015). Daar is deze inzending, ook met indrukwekkende backdrops, te weinig sympathiek voor. Over indrukwekkende backdrops gesproken, ook hier wordt het gezicht van Imri groots uitgebeeld op de LED’s. Maar het zorgt eerder voor een wat arrogant gevoel. Vocaal moet dit ook een tandje beter. Dit is een borderliner, maar ik neig op basis van deze repetitie naar niet-kwalificatie.
05. SERVIË: Ook zangeres Tijana staat bijna zielsverloren alleen op het podium. De enkele danser die voor wat dynamiek moet zorgen in de act, voegt eigenlijk weinig toe. Redelijk Goed camerawerk, maar het is allemaal zo matjes. Dit was vooraf toch een (milde) favoriet? Next step is altijd: De favorietenstatus overbrengen op het podium. En dat gebeurt hier niet.

DE BOOKMAKERS

Roemenië is flink gestegen bij de bookmakers. Op Betfair Exchange staan de Roemenen nu gedeeld 5e. Is dat niet een tikje te hoog? Nederland staat in de hoge middenmoot met een 14e plaats. Ongeveer wat Douwe Bob deed bij de bookmakers na zijn eerste repetitie. Toch denk ik dat er zoiets is als een ‘betting bubble‘, waarbij ook het ter plekke ontstane enthousiasme soms een beetje greep krijgt op de gokkers. Er werd gisteren bij Nederlands overigens flink gehandeld voor TOP 10-odds (kans dat Nederland in de TOP 10van de finale eindigt). De odds van Bulgarije zijn na vandaag ook wat kleiner geworden. Een teken dat de gokkers niet zo heel blij waren met het optreden. Maar dit waren nog maar de eerste repetities. Vanaf morgen gaat alles beter op z’n plek vallen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s